De beloofde drie ontmoetingen zijn voorbij. Het was een drukke maand. Bijna 3000 bezoekers zijn op de drie exposities geweest, maar de meeste mensen kwamen bij de expositie ‘Geen weg terug’ in de Jacobuskerk in Renesse. Het was de Kunstschouw.nl die dit voor mij mogelijk maakte door mij te selecteren met een serie schilderijen die ik speciaal voor dit evenement heb geschilderd. Jullie doen dit al ruim 30 jaar en ik hoop dat jullie hiermee nog lang zullen doorgaan. Het was een

Voorbij de Oranje Hysterie (Deel 2): Hoe we de buis weer gebruiken om te verbinden in plaats van te verdelen. We zijn inmiddels ruim drie weken onderweg in de WK-gekte. Hoewel Oranje is uitgespeeld staat de televisie nog altijd bol van analyses, de schreeuwerige reclames en de emoties van winst en verlies. Drie weken waarin we massaal hebben gekeken naar een wereld die draait om spierballen, miljoenenorders en overleving van de sterkste. In mijn vorige blog schreef ik al dat

Voorbij de Oranje Hysterie (deel 1): Waarom we onze kwetsbaarheid terug moeten schilderen in de samenleving Daar gaan we weer. Vijf weken lang staat het land op zijn kop. De straten kleuren oranje, de vlaggen wapperen en de televisieschermen flitsen non-stop: het Wereldkampioenschap Voetbal. Miljoenen mensen worden meegezogen in een collectieve roes van brullen, winnen en de sterkste willen zijn. Maar wist je dat die 'massale gekte' eigenlijk een illusie is? De harde cijfers

Tja, het gaat maar door…. Zoals beloofd 3 exposities in juni: de laatste is komend weekend. Mocht je de vorige exposities gemist hebben, dan is er nu nog een kans. Deze expositie heeft als gezamenlijk thema ‘oma in pyjama’ en er is veel ander werk te bewonderen. Ik ben zelf aanwezig van 15-17 uur en breng in deze expositie een ode aan mijn oma. Mijn eerste expositie was abstract werk en de tweede expositie ‘Geen weg terug’ in Renesse had vooral veel diepgang. Dit werk sluit a

Na het ‘open atelier’ van de Kunstroute Haagse Beemden in Breda gaan we nu op weg naar de tweede ontmoeting in juni: de expositie ‘Geen weg terug’ in Renesse. Ik heb het vaak hierover gehad in mijn blogs en posts en nu is het bijna zo ver: nog vier dagen! Het laatste jaar ben ik heel intensief bezig geweest met het verhelderen van mijn visie en het ontwikkelen van een sterk concept – en natuurlijk met veel schilderen in mijn atelier. Dit heeft geleid tot een nieuwe serie schi

Zondag was de eerste van drie ontmoetingen in juni: open ateliers van de Kunstroute Haagse Beemden Breda. Aangezien dit geen gebruikelijk werk voor me is, was ik die morgen best wel nerveus. Ik realiseerde me dat de gedachte aan een expositie toch aanmerkelijk leuker is dan de realiteit van een expositie. Waar begin ik aan??? En dan is er een goed begin: een lieve vriendin komt met prachtige blauwpaarsrode hortensia’s uit haar tuin en koopt gelijk ook drie kleine schilderijtj

Eerder schreef ik al dat ik in juni aan drie verschillende exposities deelneem. De eerste is de Kunstroute Haagse Beemden in Breda: een zondag met open ateliers waarbij kunstenaars in de wijk hun deuren openen voor bezoekers. Het is de eerste keer dat ik meedoe, dus ik ben heel benieuwd hoe het zal zijn. Misschien ben je wel eens naar een open atelier geweest, misschien ook niet. Wat mij vroeger altijd aansprak, was dat je even een kijkje krijgt in de wereld van een kunstenaa

Als je mijn posts niet allemaal hebt kunnen lezen door alle vrije feestdagen dan is hier een overzicht van de inhoud van de expositie ‘Geen weg terug’. En je kunt ook een kijkje nemen op mijn website liavandelaar.com onder pagina ‘nieuw werk’, dan ben je weer helemaal bij! De expositie is van 13 juni t/m 21 juni in de Jacobuskerk in Renesse in het kader van de Kunstschouw, een evenement waar 150 kunstenaars aan deelnemen (kunstschouw.nl) Wie van kunst houdt en van zon, stran

De expositie vindt plaats in het kader van de Kunstschouw op Schouwen Duiveland met als algemeen thema ‘geborgenheid’: zie kunstschouw.nl Deze serie van 13 schilderijen vertrekt vanuit een breuk: het wegvallen van geborgenheid. De vrouwen in dit werk zijn ontleend aan bijbelse verhalen. Geen illustraties, maar archetypische momenten van verlies, rouw, macht en keuze. Hun verhalen zijn niet voorbij – ze herhalen zich, in andere vormen, in deze tijd. In een wereld waarin kracht

Beloofd is beloofd: wat is er nieuw in deze ontmoeting? kleurrijke schilderijen kijken naar een serie zien van existentiele diepgang in een verstilde omgeving vertragen en ervaren In de komende posts ga ik jullie hierover meer vertellen. Blijf kijken, lezen, en ontdek! Warme groet, Lia aankondiging: wat is er nieuw in de expositie van 13 t/m 21 juni 2026

Dan is hier een overzicht van alle introducties over de ontmoeting in Renesse van 13 t/m 21 juni 2026. Volgende week ga ik hierover meer vertellen. En als je nu met vakantie bent: nog een fijne meivakantie! Tot volgende week. Warme groet, Lia Overzicht Intro's ontmoeting 13 t/m 21 juni 2026

Aan mijn levensverhaal heb ik 3 jaar lang geschilderd. Het laatste half jaar heb ik vooral veel gewerkt, minimaal 12 uur per dag. En nog steeds werk ik veel terwijl ik bijna 75 ben. Wie denkt dat met pensioen zijn lekker rustig is – het kan ook anders! Over twee maanden heb ik vakantie: heerlijk om dat vakantiegevoel weer eens te ervaren. Maar zoals beloofd: al dat werken leidt tot iets nieuws. Vandaag begin ik met jullie hierin mee te nemen. Blijf de komende tijd mijn post

Ontmoetingen met kleur, kijken, en zien! Hou de posts in de gaten op social media en ik vertel je er steeds meer over! Warme groet, Lia ontmoetingen

De afgelopen maanden schreef ik over zichtbaarheid, herkenning, kwetsbaarheid, ruimte innemen. Het waren geen losse thema’s. Ze groeiden langzaam naar iets toe: ontmoeting. Nu is het daarvoor de juiste tijd! Het past precies bij de gedachte van Pasen: opstaan en iets nieuws beginnen. Blijf mijn posts volgen op social media LI/FB/Insta en het wordt je vanzelf duidelijk: vanaf 7 april! En voor het komend weekend: zoek niet naar eieren, eet geen overdosis eieren, maar kruip uit

Laatste post over ruimte innemen. Ik hoop dat je mijn blogs hierover graag hebt gelezen en dat je er iets aan hebt. Er bij stil staan en er over schrijven heeft ook mij weer doen inzien hoe het met mijn ruimte innemen gesteld staat. Wat hoop ik voor jou en voor mijzelf? Vooral niet verdwijnen en niet forceren maar aanwezig zijn, met al je kwetsbaarheid en kracht. Blijven staan waar je bent, jezelf niet verliezen door je aan te passen aan anderen. Aanpassen kost alleen maar ba

Soms ga je een ruimte binnen en intuïtief weet je: dit wordt niks. Een eerste blik is vaak genoeg. Je werpt een vluchtige blik om je heen, je ziet de meubels, je ziet wat er aan de wanden hangt, je ruikt het huis, je proeft de sfeer, je hoort geluiden. En toch loop je door, want je wil niet oordelen, je wil het een kans geven. En je staat niet voldoende stil bij wat je intuïtie zegt. Je blijft het een kans geven totdat je na verloop van tijd weer stil staat bij je eerste intu

Soms gaat het bij ruimte innemen niet om niet durven maar om niet meer willen. Je wil jouw ruimte niet meer innemen. Je hebt het in een of meerdere situaties opgegeven om ruimte in te nemen. Ook dat kan voorkomen. Je merkt dat je in een situatie zit waar je eigenlijk niet meer in wil zitten. Die situatie doet je geen goed. Misschien heb je geprobeerd dit te veranderen, maar het is je niet gelukt. Je hebt geprobeerd ruimte in te nemen op een speelveld waar regels niet (meer) b

Kwetsbaarheid en stil zijn vraagt om inkeer en niet om hard te gaan schreeuwen en onbeschaamd ruimte in te nemen. Het is vooral tijd om jezelf vragen te stellen. Waarom durf ik geen ruimte in te nemen? Wat houdt me tegen om mijn ruimte in te nemen? Er komt een vrouw in mijn atelier. Ik zie haar verlekkerd kijken naar een spannend schilderij van van een vrouw, die een zachte maar ook uitdagende uitstraling heeft. Ik vraag me af wat dat over haar zegt, maar zover komen we niet

Er zijn ook vrouwen die juist schaamteloos veel ruimte innemen. Zij lijken allemaal niet zo’n last te hebben van angsten en vroegere stemmetjes die hun klein maken. Zij vinden gewoon dat zij het recht hebben om tijd en ruimte van anderen in te nemen. Het lijken krachtige vrouwen, maar misschien is het alleen om hun eigen kwetsbaarheid te maskeren. Ik herinner me iemand die zeer regelmatig rustig een uur lang door de telefoon kon praten en dat ik na afloop in mezelf zei: ja, e

Er zijn vrouwen die veel moeite hebben met ruimte innemen, terwijl anderen soms zelfs onbeschaamd veel ruimte innemen. Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik heb in sommige situaties wel moeite om ruimte in te nemen. Meestal is dat in situaties waarin ik me niet gezien of gehoord voel. Dan raak ik mijn spontaniteit en vrijheid kwijt en ben ik bang om mezelf te zijn en ruimte in te nemen. In die situaties heb ik de neiging om er vandoor te gaan. Als je bang bent om lasti