Stoppen met brullen, starten met verbinden.

Voorbij de Oranje Hysterie (Deel 2): Hoe we de buis weer gebruiken om te verbinden in plaats van te verdelen.

We zijn inmiddels ruim drie weken onderweg in de WK-gekte. Hoewel Oranje is uitgespeeld staat de televisie nog altijd bol van analyses, de schreeuwerige reclames en de emoties van winst en verlies. Drie weken waarin we massaal hebben gekeken naar een wereld die draait om spierballen, miljoenenorders en overleving van de sterkste.

In mijn vorige blog schreef ik al dat dit voetbalgedoe de ultieme weerspiegeling is van onze doorgeslagen werk-maatschappij: een wereld waarin kwetsbaarheid wordt weggedrukt als zwakte. Maar hoe moet het dan wél? Als kunstschilder zoek ik op mijn doeken altijd naar de balans. En die balans hebben we op onze televisieschermen ook keihard nodig.

Stel je eens voor dat we de programmering niet langer laten beheersen door commercieel winstbejag en de mannelijke drang naar competitie. Wat als we de buis vijf weken lang zouden gebruiken om te bouwen aan een gezonde samenleving?

Televisie die verbindt in plaats van verdeelt

Als we programma’s maken met oog voor zowel kracht als kwetsbaarheid, verandert de tv fundamenteel. Dan kijken we niet langer passief naar een strijd waarin de één moet verliezen zodat de ander kan winnen. Dan kiezen we voor programma's die ons écht mens laten zijn:

• Dialoog in plaats van arena: Talkshows waarin gasten niet worden uitgenodigd om elkaar verbaal af te slachten, maar waar ruimte is voor twijfel, nuance en het oprecht proberen te begrijpen van de ander.

• De hele mens in beeld: Documentaires waarin we niet alleen de succesvolle topfitte ondernemer of atleet zien, maar juist ook de momenten van diepe eenzaamheid, tegenslag en het moeizame herstel dat daarna komt.

• Samenwerking als format: Programma’s waarin het doel niet is om anderen te elimineren, maar waarin een groep mensen alleen kan slagen als ze ieders unieke talent én ieders kwetsbaarheid durven te benutten.

Het alternatieve vijfwekenspektakel: Bouwen aan de Toekomst

"Leuk bedacht," zullen de tv-bazen zeggen, "maar het WK levert nu eenmaal miljarden op voor de economie." Dat klopt. Maar die economische motor kunnen we ook op een ándere manier aanzetten. Een manier die ons land niet verdeelt in winnaars en verliezers, maar die ons juist samenbrengt.

Stel je voor: vijf weken lang, elke avond een gigantisch multimediaal evenement. Geen WK voetbal, maar "Het Grote Generatieproject: Bouwen aan de Toekomst".

In dit programma werken groepen mensen uit heel Nederland — van kwetsbare ouderen en gestreste jongeren tot krachtige ondernemers en creatieve denkers — live op tv samen. Hun doel? Geen gouden beker, maar het concreet oplossen van grote, urgente crises in ons eigen land. Denk aan het aanpakken van de eenzaamheid in de wijken, het bouwen van betaalbare seniorenhofjes, of het opzetten van lokale zorgnetwerken.

Dit format stimuleert de economie minstens zo hard als het voetbal, maar op een gezonde manier:

• Massale live-betrokkenheid: Omdat het project zich afspeelt in onze eigen achtertuin en het hele land live via een app kan meebeslissen, meebouwen of hulp kan aanbieden, ontstaat er exact dezelfde urgente saamhorigheid als tijdens een wedstrijd van Oranje.

• Gezonde commercie: Grote bedrijven kopen geen dure reclamespots om plat hun producten te pushen. Nee, ze investeren hun marketingbudgetten live in de uitzending in tastbare, maatschappelijke oplossingen. Dat is pas écht maatschappelijk verantwoord ondernemen met een enorm bereik.

• Directe winst voor de samenleving: De miljoenen die rondgaan, lekken niet weg naar een corrupte sportbond in het buitenland. Het geld activeert de lokale bouwsector, de zorg, het onderwijs en innovatieve start-ups. De economische winst vloeit rechtstreeks terug in de veerkracht van onze eigen gemeenschap.

De balans herstellen

Kracht en kwetsbaarheid horen bij elkaar. De hysterie van de afgelopen weken laat zien hoe pijnlijk hard we doorslaan naar de harde kant van het bestaan. Het resultaat zien we elke dag om ons heen: eenzaamheid, polarisatie en een samenleving die langzaam ontwortelt.

Het is tijd om het roer om te gooien. Laten we stoppen met het vullen van de zakken van de commercie ten koste van onze menselijkheid. We hebben programma's nodig die ons herinneren aan wie we werkelijk zijn als we níét als idioten moeten presteren. Pas als we weer durven te investeren in geborgenheid en verbinding, bouwen we aan een fundament dat écht stormbestendig is. En dat is hard nodig in onze onrustige wereld waar alles op zijn grondvesten wankelt….

Popeye is voor verbinding en tegen brute kracht