Open atelier in de Haagse Beemden: welkom in mijn atelier!
- Lia Van de Laar

- 1 jun
- 3 minuten om te lezen
Eerder schreef ik al dat ik in juni aan drie verschillende exposities deelneem. De eerste is de Kunstroute Haagse Beemden in Breda: een zondag met open ateliers waarbij kunstenaars in de wijk hun deuren openen voor bezoekers. Het is de eerste keer dat ik meedoe, dus ik ben heel benieuwd hoe het zal zijn.
Misschien ben je wel eens naar een open atelier geweest, misschien ook niet. Wat mij vroeger altijd aansprak, was dat je even een kijkje krijgt in de wereld van een kunstenaar. Niet alleen het werk zien, maar ook de plek waar het ontstaat. Dat maakt kunst toch persoonlijker.
Bij mij herken je het atelier aan een vlag voor de deur. Ik zet de deur letterlijk open — al moet ik er meteen eerlijk bij zeggen dat er daarna een trap volgt naar boven. Helaas is mijn atelier daardoor niet toegankelijk voor mensen in een rolstoel en ook niet geschikt voor dieren.
Mijn atelier bestaat uit twee verdiepingen. Op de eerste verdieping werk ik zelf: daar schilder ik en is ook een ruimte voor beelden. Via een trap kom je in het gedeelte waar de schilderijen staan. Een deel hangt zichtbaar opgesteld, maar ik heb ook een grote schilderkast waarin bezoekers kunnen rondkijken. Een beetje zoals neuzen in een bibliotheek: schuiven, kijken, verrast worden door wat je tegenkomt.
Wie mijn werk al kent, weet dat ik vooral vrouwen en meisjes schilder en dat mijn schilderijen vaak gaan over existentiële thema’s. Ik houd van diepgang in het leven én in kunst. Wat mij bijzonder raakt, is kwetsbaarheid — iets wat in onze samenleving vaak wordt weggeduwd, terwijl kracht juist veel bewondering krijgt.
Toch geloof ik dat kwetsbaarheid net zo gezien mag worden als kracht. Zelfs méér dan we gewend zijn. In mijn schilderijen probeer ik beide zichtbaar te maken. De vrouwen en meisjes die ik schilder zijn niet alleen kwetsbaar, maar dragen ook veerkracht in zich. Hoop. Verlangen. De mogelijkheid dat het leven weer open kan gaan. Ik hoop dat vrouwen zich in mijn werk herkennen en zich ook een beetje gezien voelen.
En toch heb ik voor deze open atelierroute iets anders gekozen.
Hoewel dit de kern van mijn werk is, laat ik deze keer vooral abstract werk zien dat ik vroeger veel maakte. Daarnaast schilder ik in de zomer graag bloemen, en ook daarvan zullen enkele schilderijen te zien zijn. Maar voor wie nieuwsgierig is: de schilderijen van vrouwen en meisjes zijn er óók. Die staan in de schilderkast, zodat bezoekers er rustig doorheen kunnen kijken.
Grappig genoeg brengt deze open atelierroute me ook terug naar vroeger. Nog voordat ik zelf schilderde — ik ben pas rond 2000 begonnen — ging ik een paar keer kijken bij de open ateliers in onze wijk. Ik vond het ontzettend inspirerend om te zien wat mensen maakten. Soms werd ik geraakt door een werk zonder precies te weten waarom.
Twee schilderijen die ik toen kocht, hangen nog steeds in huis. Ik was er destijds meteen verliefd op en eerlijk gezegd ben ik dat nog steeds. Ik kijk er nog altijd met veel plezier naar.
Misschien is dat ook wel wat ik hoop voor bezoekers: dat ze iets zien wat hen raakt. Of gewoon een fijne ontmoeting hebben, een gesprek, een moment van verwondering.
Ik kijk in ieder geval erg uit naar alle ontmoetingen en verheug me op iedereen die langskomt!
Warme groet,
Lia




Opmerkingen