Kunst is er niet om te laten verstoffen maar om te laten zien
Direct na de expositie ‘Geen weg terug’ barstte mijn hart bijna uit elkaar van de enorme feestvreugde. De reacties op de expositie en in het gastenboek deden me beseffen wat voor kunstenaar ik ben. Niet de kunstenaar met perfecte klassieke verfstreken, maar een kunstenaar die verhalen vertelt.
De woorden die voor mijn kunst werden gebruikt zijn eensluidend: mooi, de ogen spreken, ze raken me, ik herken het in mijn leven, het ontroert me. Die ontroering was soms zelfs zichtbaar in vochtige ogen bij vrouwen èn mannen.
De vele reacties deden mij eindelijk accepteren dat ik niet de technisch ambachtelijke kunstenaar ben, maar een kunstenaar die existentiële verhalen van vrouwen vertelt door verf en ook door klei in mijn boetseerwerk.
De feestvreugde is na bijna twee maanden veranderd in een stille vreugde en grote dankbaarheid. Ik geniet volop van de zomer en van niks moeten. Door dit vrije gevoel kunnen er ideeën ontstaan waaraan ik überhaupt nooit heb gedacht.
Dankzij de vele felicitaties voor mijn 75e verjaardag op LinkedIn en Facebook - ik voelde me echt jarig - kwam er opeens een idee in mij op. Mijn levensverhaal staat nu in drie plastic bakken te verstoffen in het atelier. Dat is zonde want kunst is er niet om te verstoffen, maar om te laten zien. Dus ik ga er iets mee doen: ik ga mijn levensverhaal chronologisch vertellen in verf en woorden online.
In deze schilderijen laat ik vooral mijn binnenwereld zien, opgedeeld in thema’s die voor velen van jullie herkenbaar zullen zijn en daarin heb ik de voor mij meest essentiële gebeurtenissen geschilderd. Ze kunnen bij jou herinneringen oproepen aan kwetsbaarheid en kracht, vreugde en verdriet, verlangen en hoop. Misschien confronteren ze je soms zelfs met dingen die je zelf liever niet wilt zien of durft te voelen. Als je dat wilt delen, kies dan iemand in je eigen omgeving. Verhalen roepen verhalen op en scheppen verbinding!
Mijn hoop is dat het delen van mijn verhalen ertoe leidt dat we:
Kwetsbaar durven zijn zonder schaamte
Krachtig durven zijn zonder masker
Vrijheid ervaren om onszelf te zijn
Verbinding aangaan vanuit echtheid
Binnenkort begin ik met deze wekelijkse reeks op LI en FB. Ik start bij mijn kindertijd.
Nog heel rustig, maar zo rustig kan het in een mensenleven natuurlijk niet blijven….
Ik heb er veel zin in, al vind ik het ook een beetje spannend.
En jij?
Warme groet,
Lia
Existentieel schilder van vrouwen en meisjes.
Kunst over kwetsbaarheid, kracht, zingeving en mens-zijn
Opmerkingen