Ruimte innemen: is het niet durven of niet willen?

Soms gaat het bij ruimte innemen niet om niet durven maar om niet meer willen. Je wil jouw ruimte niet meer innemen. Je hebt het in een of meerdere situaties opgegeven om ruimte in te nemen. Ook dat kan voorkomen.

Je merkt dat je in een situatie zit waar je eigenlijk niet meer in wil zitten. Die situatie doet je geen goed. Misschien heb je geprobeerd dit te veranderen, maar het is je niet gelukt. Je hebt geprobeerd ruimte in te nemen op een speelveld waar regels niet (meer) bij jou passen. Je beseft: dit is niet goed meer voor mij. Ik heb teveel ingeleverd. Langzaam voel je jezelf van binnen ‘dood’ gaan. Je voelt geen verbinding meer, wel veel eenzaamheid,. En honger, want je ben ondervoed door een gebrek aan echte verbinding en jezelf kunnen zijn zoals je bent: kwetsbaar en krachtig. In die situatie nemen we geen ruimte meer in omdat we voelen dat de bodem niet vruchtbaar genoeg is voor wie we echt zijn.

Het is tijd om weg te gaan, maar je twijfelt nog. Wat houd je tegen? Iets is er niet meer, dat is treurig, dat vraagt om loslaten en aanvaarden: het is zoals het is. Je hoeft niet weg te gaan met een grote knal. Je kunt ook blijven en leren leven in die situatie zonder verwachtingen, rouwen, en dan weg gaan. En intussen zoeken naar nieuwe verbindingen waar je wel jouw ruimte kan innemen en waar je jezelf kunt zijn.

Je laat toch ook geen schilderij in een huis hangen wat jou niks zegt? En waarom? Kijk eens naar een  schilderij van mij op mijn website waar je niks aan vindt: hoe voelt het? Je hebt je antwoord gevonden!

Warme groet,

Lia

Inkt op papier, een vrouw: durf je niet of wil je niet?