Neem jij schaamteloos ruimte in?

Er zijn ook vrouwen die juist schaamteloos veel ruimte innemen. Zij lijken allemaal niet zo’n last te hebben van angsten en vroegere stemmetjes die hun klein maken. Zij vinden gewoon dat zij het recht hebben om tijd en ruimte van anderen in te nemen. Het lijken krachtige vrouwen, maar misschien is het alleen om hun eigen kwetsbaarheid te maskeren.

Ik herinner me iemand die zeer regelmatig rustig een uur lang door de telefoon kon praten en dat ik na afloop in mezelf zei: ja, en met mij gaat het ook goed, dank je…. .

Ik kon in die situatie helemaal geen ruimte innemen, een absoluut hoogtepunt van klein-zijn  in mijn carrière van kwetsbaarheid. Gelukkig gaat dat tegenwoordig beter.

Nog steeds heb ik moeite om ruimte in te nemen en blijf ik stil, maar vaker laat ik iets niet gebeuren en neem ik wel ruimte in. Ik laat me van me horen als ik vind dat er iets echt in het geding is voor mij of voor anderen, soms niet gelijk, wel later.

En jij? Ken jij situaties waarin je weinig of veel ruimte inneemt? Ben je stil of juist heel aanwezig? Voel je je kwetsbaar of heel krachtig in ruimte innemen? Weet jij wanneer je wel of niet de ruimte moet innemen om jezelf en de ander recht te doen?

Op mijn schilderijen zijn vrouwen zoals ze zijn: ze nemen op hun eigen manier ruimte in, veel of weinig of iets er tussenin: op een kwetsbare manier of een krachtige manier.

Misschien herken je je in een vrouw en vraagt ze: wie ben jij?

Warme groet,

Lia

Inkt op papier een vrouw: neem jij schaamteloos ruimte in?