Kwetsbaarheid en zachtheid durven toelaten – juist als je krachtig en sterk bent

Soms denken we dat sterk zijn betekent dat je alles alleen moet dragen. Dat je door moet gaan, je groot moet houden, niet te veel laten zien. Ik hoor dat vaak van vrouwen, en eerlijk gezegd herken ik het ook heel erg bij mezelf.

Laatst was ik sinds lang bij een bijeenkomst met veel muziek en mooie teksten. Ik weet dat ik hier heel gevoelig voor ben, dus ik besloot mezelf hier tegen te beschermen, het was niet echt de plek om ‘in huilen uit te barsten’. Alles ging goed totdat we bij het einde kwamen. Ik krijg er nu nog de tranen van in mijn ogen. Er werden woorden gesproken die ikzelf ook altijd zei in bijeenkomsten en die me zo vertrouwd zijn. Dat raakte me zo diep dat ik de tranen over mijn wangen voelde lopen. Ik voelde me zo kwetsbaar, probeerde me groot te houden door ‘ongemerkt’ de tranen weg te vegen. Nog steeds voelt het een beetje genant, terwijl ik weet dat het onzin is.

En toch… kwetsbaarheid komt op de goede plek, op het juiste moment, maar vraagt ook om moed. Soms overvalt het je gewoon zoals in bovenstaande situatie, dan is er geen ontsnappen aan. Soms vraagt het dat je durft stil te staan bij wat je voelt, zonder het meteen weer weg te werken of te willen oplossen. Zo’n moment heeft je zoveel te zeggen, iets vraagt aandacht zonder dat je het zelf wist en tegelijk weet je het al heel lang.

In mijn schilderijen en beelden van vrouwen en meisjes zie ik veel kwetsbaarheid terug. Alsof kwetsbaarheid zegt: ’ik mag er ook zijn”.  Soms zie ik dat een vrouw in mijn atelier bij een schilderij blijft staan en ik hoor haar bijna denken ‘dit voelt zo vertrouwd’. En ja, soms ook met tranen in haar ogen, en het staat haar zo mooi! In mijn atelier kan dat ook, het is een plek om geraakt te worden.

Voor mij is dat een kostbaar moment. Want vaak blijkt dat kwetsbaarheid niet iets nieuws is wat je moet leren, maar iets wat je weer mag toelaten. Iets wat misschien lang op de achtergrond is geraakt, maar nooit echt is verdwenen.

In mijn atelier ontstaat die ruimte vanzelf. Er hoeft niets uitgelegd te worden. Je kijkt, je voelt, je laat het werk iets met je doen. En soms ontdek je dat kwetsbaarheid en kracht naast elkaar kunnen bestaan, zonder elkaar in de weg te zitten.

Mocht je zelf nieuwsgierig zijn naar wat mijn werk bij je oproept, dan ben je van harte welkom om rustig te komen kijken in mijn atelier. Zonder verwachtingen, zonder haast. Gewoon om te ervaren wat je raakt.

Warme groet,

Lia

een vrouw in een jurk die zacht om haar heen valt