een ruimte binnengaan: je eerste intuïtie

Soms ga je een ruimte binnen en intuïtief weet je: dit wordt niks. Een eerste blik is vaak genoeg. Je werpt een vluchtige blik om je heen, je ziet de meubels, je ziet wat er aan de wanden hangt, je ruikt het huis, je proeft de sfeer, je hoort geluiden. En toch loop je door, want je wil niet oordelen, je wil het een kans geven. En je staat niet voldoende stil bij wat je intuïtie zegt. Je blijft het een kans geven totdat je na verloop van tijd weer stil staat bij je eerste intuïtie. Je moet wel, want je voelt je ongelukkig, je hebt het gevoel dat je niet op je plek bent, niet uit de verf komt. En je realiseert je dat je dat al van het begin af aan hebt geweten. Misschien had je toen beter moeten luisteren. Maar misschien kon je niet goed luisteren omdat….? Is de tijd tussen toen en nu waardeloos geworden? Misschien voelt het zo op dat moment door de teleurstelling. Maar troost je: niets gaat verloren en alles draagt bij om te groeien als mens.

Warme groet,

Lia

inkt op papier een vrouw: je eerste intuïtie serieus nemen